Ο Όσιος Σωφρόνιος του Έσσεξ ***ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ***

Διακαής πόθος τοῦ Ὁσίου Σωφρονίου ἦταν νά βιώσουν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι τήν πνευματική κατάσταση τοῦ Ὁσίου Σιλουανοῦ τοῦ Ἀθωνίτου καί ἡ προτροπή του νά βροῦν τήν θεολογική ἔκφραση στήν ἐμπειρία ἐκείνη πού δόθηκε στόν Ἅγιο Σιλουανό διαγράφεται ἔντονη σέ κάθε σχεδόν σύγγραμμά του!… Ταυτόχρονα ὁ ἴδιος δήλωνε πώς “τό ὑπόδειγμα τοῦ ἁγίου Σιλουανοῦ, κοντά στόν ὁποῖο ὁ Θεός ἐπέτρεψε νά ζήσω ὀκτώ χρόνια, ἡ συχνή ἐπικοινωνία καί συνομιλία μέ αὐτόν ἄφησαν ἐπάνω μου τήν σφραγῖδα του”.  Παράλληλα τόνιζε πώς ὁ Ἅγιος Σιλουανός ἄνοιξε γι’ αὐτόν νέους ὁρίζοντες στήν πνευματική ζωή: “προσπαθῶ σέ ὅλα νά ἔχω τήν συνείδηση τοῦ Γέροντα Σιλουανοῦ, τοῦ μεγάλου αὐτοῦ θεολόγου”,  τονίζοντας πώς “γιά μᾶς εἶναι εὐλογία πού εἴμαστε παιδιά τοῦ μεγάλου Σιλουανοῦ”…
«…Αὐτή ἡ ὄψη, ἡ ὅραση, ἡ θέα τοῦ Θεοῦ “καθώς ἐστι”, αὐτή εἶναι πού κατέστησε τόν Γέροντα “τόν θεολόγο τοῦ ἀκτίστου Φωτός”, αὐτή ἦταν ἡ θερμουργός αἰτία τῆς ταυτίσεώς του μέ ὅλη τήν ἀνθρωπότητα, πού τόν κινοῦσε σέ ἱκεσία γιά ὅλο τόν κόσμο… “Μοῦ εἶναι δύσκολο νά σᾶς ἀφήσω, ἀλλά τρέφω τήν ἐλπίδα ὅτι μέσῳ αὐτοῦ τοῦ βιβλίου, ὅπως καί μέ τά ἄλλα βιβλία μου, θά μπορέσετε νά δεῖτε τήν “βαθεία” καρδία μου καί τήν σκέψη μου, πού προσπάθησα νά ἐκφράσω μέ τόν λόγο μου πού γέννησαν ἡ προσευχή καί τά δάκρυα. Κάθε φορά πού ἐπιθυμεῖτε, μπορεῖτε, διαβάζοντας, νά εἶστε μαζί μου στό ἐπίπεδό τοῦ πνεύματος, προπάντων ἄν αὐτό τό εἶδος κοινωνίας συνοδεύεται ἀπό τήν ἀντίστοιχη προσευχή”». ( Ἰδιόχειρο σημείωμα τοῦ Ὁσίου Σωφρονίου ἀπευθυνόμενο σέ ὅλους ἐκείνους πού ἀγάπησε ἡ ψυχή του καί πού  βρέθηκε ἐπιμελῶς τοποθετημένο σέ ἕνα προσωπικό του ἀνάτυπο τοῦ βιβλίου του «Ὀψόμεθα τόν Θεό καθώς ἐστι»).
Περισσότερα θά βρεῖτε στό νεοκδοθέν βιβλίο
τῆς Χαραλαμπίας Χαραλάμπους
«Ο ΟΣΙΟΣ ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ ΤΟΥ ΕΣΣΕΞ»
Ἔκδοση τοῦ  Ὀρθόδοξου Πνευματικοῦ Κέντρου Λεμεσοῦ
Σκληρόδετο, 340 σελίδες, 17  Χ 25 ἑκ.
Ζητεῖστε το ἀπό τό Βιβλιοπωλεῖο «ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ»,
E-Shop: VIZANTIO.COM, Τηλ. 99451195
Τιμή: €20
#vizantio #vizantio_bookshop

26 Φεβρουαρίου – Εορτή Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδας

Γνωριμία μέ τούς Ἁγίους μας!  Λίγα λόγια γιά τόν βίο τῆς Μεγαλομάρτυρος Φωτεινῆς, τῶν δύο γυιῶν της καί τῶν πέντε ἀδελφῶν της

Ἡ συνάντηση τῆς Σαμαρείτιδας μέ τόν Ἰησοῦ στό πηγάδι τοῦ Ἰακώβ, ὅπου πῆγε νά ἀντλήσει νερό, ὑπῆρξε συγκλονιστική. Ἡ ὑπόσχεσή Του ὅτι θά τῆς ἔδινε νά πιῆ τό «ὕδωρ τό ζῶν» καί ἡ ἀποκάλυψή Του ὅτι «ἐγώ εἰμί ὁ λαλῶν σοι», ἀναφέρεται ἐν ἐκτάσει στό κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλειο (Δ´, 5-42) καί εἶναι γνώριμη σέ ὅλους τούς Χριστιανούς. Τό ὄνομά πού εἶχε πρίν τήν γνωριμία της μέ τόν Χριστό δέν μᾶς διασώθηκε. Ἴσως γιατί πρίν γνωρίσει ὁ ἄνθρωπος τόν Χριστό μπορεῖ νά ἀναπνέει, νά τρώει, νά διαβιεῖ, ἀλλά στήν οὐσία δέν ζεῖ, γιατί Ζωή εἶναι ὁ Χριστός καί ἔτσι ὅ,τι κάνει κάποιος χωρίς Χριστό εἶναι καταδικασμένο νά μήν ἔχει ζωή.

Ἡ Σαμαρείτιδα λοιπόν γνώρισε τόν Χριστό καί ἡ ζωή της ἄλλαξε. Ἡ ψυχή της γνώρισε τόν Κύριό της καί ἔγινε ζῶσα! Με τήν Ἀνάληψη τοῦ Κυριου καί τήν κάθοδο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος κατά τήν μέρα τῆς Πεντηκοστῆς βαφτίστηκε ἀπό τούς Ἁγίους Ἀποστόλους καί πῆρε τό ὄνομα Φωτεινή. Μαζί της βαφτίστηκαν καί οἱ δύο γυιοί της καί οἱ πέντε ἀδελφές της. Ἀπό τήν στιγμή ἐκείνη, ἡ ζωή της ἀφιερώθηκε ἐξ ὀλοκλήρου στήν διάδοση τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ. Ἔγινε ὁλοφώτεινη λαμπάδα καί σκορποῦσε παντοῦ τό φῶς τοῦ Χριστοῦ. Ἀγωνιζόταν, παρά τίς κακουχίες καί τίς πολλές δυσκολίες, νά μεταφέρει τό μήνυμα τῆς Ἀνάστασης σέ κάθε γωνιά τῆς γῆς, σέ κάθε ἄνθρωπο. Γι᾽ αὐτό ζοῦσε καί γι᾽ αὐτό ἀνέπνεε. Αὐτό ποθοῦσε καί αὐτό καθοδηγοῦσε τά βήματά της. Ξεκινώντας ἀπό τήν πόλη Συχάρ, ἀπό ὅπου καταγόταν, πάρα πολλοί ἔγιναν Χριστιανοί ἀπό τό κήρυγμά της. Στήν συνέχεια ταξίδεψε σέ γειτονικές πόλεις καί χωριά, ἀλλά καί στήν Συρία, στήν Φοινίκη, στήν Παλαιστίνη, στήν Αἴγυπτο, στήν Καρχηδόνα, στήν Καρθαγένη τῆς Βορείου Ἀφρικῆς καί τελικά στήν Ρώμη. Ἀκούραστοι καί φλογεροί συνοδοιπόροι της σέ αὐτά τά ἱεραποστολικά της ταξίδια ἦταν κυρίως οἱ δύο γυιοί της, Βίκτωρας καί Ἰωσῆς, ἀλλά καί οἱ ἀδελφές της:  Ἀνατολή, Φωτώ, Φωτίς, Παρασκευή καί Κυριακή. Γιά τήν δράση της αὐτή ἡ Ἐκκλησία μας τήν ὀνόμασε Ἰσαπόστολο. Ὁ πρωτότοκος γυιός της Βίκτωρας, λόγῳ τῆς ἡρωϊκῆς του δράσης στόν πόλεμο κατά τῶν Ἀράβων, διορίστηκε ἀπό τόν Νέρωνα ἀρχιστράτηγος, ὁ ὁποῖος τόν ἔστειλε νά ἐξοντώσει τούς Χριστιανούς στήν Ἰταλία, χωρίς νά γνωρίζει πώς καί ὁ ἴδιος ἦταν Χριστιανός. Ἐκεῖ ὁ Βίκτωρας κατήχησε πολλούς εἰδωλολάτρες κάνοντάς τους Χριστιανούς.

Ὁ Δούκας Σεβαστιανός προσπαθοῦσε ἐπίμονα νά πείσει τόν Βίκτωρα νά μήν παρακούσει τόν Αὐτοκράτορα, ἀλλά νά δεῖ τό συμφέρον του καί νά τιμωρήσει τούς Χριστιανούς γιά νά γίνει εὐάρεστος στόν Αὐτοκράτορα καί νά πείσει καί τήν μητέρα του νά σταματήσει τό κήρυγμα. Τόν συμβούλευσε μάλιστα ἄν θέλει νά πιστεύει στόν Χριστό νά τό κάνει κρυφά. Ὅμως λέγοντας αὐτά ἔχασε τό φῶς καί τήν λαλιά του. Μετά ἀπό 3 μέρες ἀναφώνησε πώς ΕΝΑΣ εἶναι ὁ ἀληθινός Θεός καί αὐτός εἶναι ὁ Θεός τῶν Χριστιανῶν. Μετά ἀπό αὐτό ζήτησε καί κατηχήθηκε ἀπό τόν Βίκτωρα, βαφτίστηκε Χριστιανός καί ἀφοῦ ἐπανέκτησε τό φῶς του ἄρχισε καί αὐτός νά κηρύττει τόν Χριστό. Ὅμως ἡ δράση τους αὐτή καθώς καί τό ἱεραποστολικό ἔργο τῆς Ἁγίας Φωτεινῆς ἔγινε ταχύτατα γνωστό στόν Νέρωνα, ὁ ὁποῖος ἐξαγριωμένος, τούς κάλεσε νά μεταβοῦν ἀμέσως στή Ρώμη μαζί μέ ὅλους τούς Χριστιανούς. Στήν κρίσιμη αὐτή στιγμή ὁ Κύριος παρουσιάστηκε στούς Χριστιανούς γιά νά τούς ἐνθαρρύνει στόν ἀγῶνα τους. Ἀπευθυνόμενος στόν Βίκτωρα τοῦ εἶπε πώς ἀπό τώρα καί στό ἑξῆς θά λέγεται Φωτεινός, διότι σέ πολλούς θά μεταδώσει τό φῶς τοῦ Εὐαγγελίου, συμβουλεύοντάς τον ἐπίσης νά στηρίξει τόν Σεβαστιανό τήν ὥρα τοῦ μαρτυρίου, διότι θά εἶναι μακάριος ὅποιος ἀγωνιστεῖ καί ὑπομείνει μέχρι τέλους. Στήν Ρώμη ὁ Νέρωνας μεταχειρίστηκε ὅσα δόλια μέσα καί ὅσα βασανιστήρια μποροῦσε γιά νά τούς μεταπείσει. Ὅμως κανένα μαρτύριο, ὅσο φρικτό καί ἄν ἦταν, δέν μπόρεσε νά λυγίσει τούς Μάρτυρες. Ἀντίθετα, βλέποντας οἱ εἰδωλολάτρες τήν μεγάλη τους πίστη, ἀλλά καί τό ὅτι μετά ἀπό κάθε μαρτύριο, ἡ ὑγεία τους ἀποκαθίστατο μέ θαυ-μαστό τρόπο παρά τά ἀλλεπάλληλα καί βάναυσα χτυπήματα μέ κοφτερά μαχαίρια καί βαρειά σίδερα, πολλοί ζητοῦσαν νά βαφτιστοῦν.

Μπροστά σέ ὅλα τοῦτα τά θαυμαστά, ὁ Αὐτοκράτορας ἀντί νά καμφεῖ, νά μετανοήσει καί νά προσκυνήσει τόν ἀληθινό Θεό διέταξε νά κλείσουν τούς ἀνδρες στή φυλακή καί τίς γυναῖκες σέ ὁλόχρυσο κουβούκλιο μέ σκοπό νά τίς δελεάσει νά ἀρνηθοῦν τόν Χριστό. Στήν προσπάθειά του αὐτή μάλιστα σκέφτηκε καί ἔφερε συνεργό τήν γυναίκα του. Ὅμως ἡ Ἁγία Φωτεινή δέν ἄργησε νά πείσει τήν ἴδια, καθώς καί τίς ὑπηρέτριές της νά βαφτιστοῦν Χριστιανές. Μάλιστα ἡ γυναίκα του, πού ὀνομάστηκε Ἀνθούσα, πρόσταξε μίαν ἀπό τίς ὑπηρέτριές της νά μοιράσει στούς φτωχούς ὅλα τά χρυσά καί τά χρήματα πού ὑπῆρχαν στό κουβούκλιο. Αὐτό ἦταν ἀρκετό νά ἐξοργίσει ἀκόμα περισσότερο τόν Αὐτοκράτορα, πού διέταξε καί τούς ἔκλεισαν ὅλους σέ ἕνα πυρακτωμένο καμίνι πού ἔκαιγε ἐπί 7 ἡμέρες καί νά τούς ἀφήσουν μέσα σέ αὐτό 3 μέρες πιστεύοντας πώς ἔτσι τά ὀστᾶ τους θά γινόντουσαν στάχτη. Ὠ τοῦ θαύματος ὅμως ὅταν ἀνοίχτηκε το καμίνι   οἱ Μάρτυρες σῶοι καί ἀβλαβεῖς, σάν ἄλλοι Τρεῖς Παῖδες, ἐδόξαζαν τόν Θεό. Μετά ἀπό αὐτό ὁ Αὐτοκράτορας προσκάλεσε ἕναν διάσημο μάγο γιά νά δώσει σέ ὅλους τό πλέον δυνατό δηλητήριο. Μέ τήν ἐπίκληση ὅμως τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ κανένας δέν ἔπαθε τίποτε, ἐνῶ ὁ μάγος κατάπληκτος βαφτίστηκε Χριστιανός παίρνοντας  τό ὄνομα Θεόκλητος. Δέν ἄργησε ὅμως νά μαρτυρήσει καί αὐτός. Ἀκολούθησαν περισσότερα φρικτά βασανιστήρια, ἀλλά καί πάλιν οἱ Μάρτυρες ἔμεναν ἄθικτοι. Τότε, ἀφοῦ τούς τύφλωσε, τούς ἔριξε στή φυλακή γιά τρία χρόνια περικυκλωμένους ὥστε νά πεθάνουν ἀπό τίς ταλαιπωρίες καί τά βάσανα. Ἐκεῖ τούς ἐπισκέφθηκε ὁ Κύριος, τούς ἔδωσε θάρρος καί τούς εὐλόγησε. Τά βασανιστήρια πού ἀκολούθησαν εἶναι ἀδύνατον νά περιγραφοῦν ἀλλά καί πάλιν ἀπερίγραπτη καί ἄξια θαυμασμοῦ εἶναι ἡ πίστη καί ἡ ἀνδρεία τῶν Μαρτύρων, οἱ ὁποῖοι, ἀφοῦ τούς ἐγδαραν καί τούς ἀπέκοψαν μέρη τοῦ σώματός τους, ὁδηγήθηκαν μέσῳ τοῦ θανάτου στίς ἀγκάλες τοῦ Χριστοῦ, πού τόσο ἀγάπησαν, ἐνῶ μέσα ἀπό τά πολλά τους παθήματα δοξάστηκε τό ὄνομα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ καί πολλοί εἰδωλολάτρες βαφτίστηκαν καί ἔγιναν Χριστιανοί.

Εἴθε ἡ Ἁγία Φωτεινή καί ὅσοι μαρτύρησαν μαζί της νά πρεσβεύουν καί γιά μᾶς νά ἀγαπήσουμε τόν Χριστό σέ αὐτά τά δύσκολα χρόνια τῆς μεγάλης ἀποστασίας. Ἀμήν.

Παναγιώτα Σκόφιλτ

30 Ιανουαρίου – Εορτή 3 Ιεραρχών

Τρείς Ιεράρχες , τρείς επιφανείς Άγιοι και Θεολόγοι. Βασίλειος ο Μέγας, Ιωάννης ο Χρυσόστομος, Γρηγόριος ο Θεολόγος.
Ο Άγιος Βασίλειος (Καισαρείας) , θεωρείται πατέρας της εκκλησίας και ένας εκ των μεγαλυτέρων θεολόγων της ορθόδοξης εκκλησίας. Σ΄αυτόν αποδίδεται η ‘‘Θεία Λειτουργία” του Μεγάλου Βασιλείου. Η συμβολή του στην ανάπτυξη των γραμμάτων και της φιλανθρωπίας του , τον κατέστησαν ως μία απο τις μεγαλύτερες μορφές της Χριστιανικής Παράδοσης.
Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος  όταν μιλούσε , η γλώσσα του  ” έσταζε μέλι ” καθώς ήταν ρήτορας δυνατός. Αφιέρωσε τη ζωή του στην ανάπτυξη της φιλανθρωπίας . ‘Ηταν επίσης υπόδειγμα ασκητή . Ασκούσε σκληρή κριτική στους Αυτοκράτορες οι οποίοι τελικά τον καταδίκασαν και τον εξόρισαν. ‘Ομως η φήμη του ήταν μεγαλύτερη αφού θεωρείται απο όλες τις Χριστιανικές ομολογίες , Άγιος .
Ο Γρηγόριος γνωστός και με το προσωνύμιο “Θεολόγος”, ήταν οπαδός των γραμμάτων φανατικός. Επιθυμούσε να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ ελληνόφωνων και λατινόφωνων θεολόγων. Η επιρροή του στην Τριαδική του θεολογία θεωρείται τόσο σημαντική που έγινε γνωστός ως ”Τριαδικός Θεολόγος”.
Οι τρεις Ιεράρχες πρόσφεραν τεράστια πνευματικά ωφέλη στους Έλληνες Χριστιανούς Ορθοδόξους μέσω των κειμένων και της διδασκαλίας τους.  Η συμβολή τους στην σύνδεση του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να καθιερωθεί η 3οη Ιανουαρίου ως εορτή των Ελληνικών Γραμμάτων.
Απολυτίκιο:
Τούς Τρεῖς Μεγίστους Φωστῆρας τῆς Τρισηλίου Θεότητος,
τούς τήν οἰκουμένην ἀκτῖσι δογμάτων θείων πυρσεύσαντας,
τούς μελιῤῥύτους ποταμούς τῆς σοφίας,
τούς τήν κτίσιν πᾶσαν θεογνωσίας νάμασι καταρδεύσαντας,
Βασίλειον τόν Μέγαν, καί τόν Θεολόγον Γρηγόριον,
σύν τῷ κλεινῷ Ἰωάννη, τῷ τήν γλῶτταν Χρυσοῤῥήμονι,
πάντες οἱ τῶν λόγων αὐτῶν ἐρασταί, συνελθόντες ὕμνοις τιμήσωμεν·
αὐτοί γάρ τῇ Τριάδι, ὑπέρ ὑμῶν ἀεί πρεσβεύουσιν.

Φιλαναγνωσία στα παιδιά -Η χαρά της ανάγνωσης βιβλίων

Στις 30 Ιανουαρίου είναι η γιορτή των τριών Ιεραρχών, η γιορτή των γραμμάτων, η γιορτή των βιβλίων. Τα τελευταία χρόνια έχει δυστυχώς παρατηρηθεί μείωση των παιδιών που διαβάζουν βιβλία. Τα παιδιά μας καθημερινά βομβαρδίζονται από αμέτρητες πληροφορίες μέσω διαδικτύου και ξεχνούν την χαρά που μπορεί να τους προσφέρει η ανάγνωση ενός παιδικού βιβλίου. Υποχρέωση των γονιών είναι να βοηθήσουν τα παιδιά να ανακαλύψουν τη χαρά της ανάγνωσης. Η φιλαναγνωσία καλλιεργείται από πολύ μικρές ηλικίες. Από την βρεφική ηλικία το παιδί αντιλαμβάνεται το βιβλίο ως ένα παιχνίδι. Η πρώτη προσέγγιση του παιδιού με το βιβλίο θα ήταν καλό να γίνει μέσω εικονογραφημένων παραμυθιών. Τα παιδιά ακούγοντας καταρχήν παραμύθια και αργότερα διαβάζοντας τα , ασκούνται γλωσσικά, εμπλουτίζουν το λεξιλόγιο τους, ακονίζουν το μυαλό τους, μαθαίνουν να επικοινωνούν με τον εαυτό τους και με τους άλλους

Υπάρχουν κάποια χαρακτηριστικά σημεία όπου οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά τους να απολαμβάνουν τη χαρά του διαβάσματος

1)  Συχνά τα παιδιά μας ζητούν να διαβάσουμε δεύτερη και τρίτη φορά ένα βιβλίο. Μπορεί για μας να είναι αρκετά βαρετό αλλά για τα παιδιά είναι μια πολύ συχνή ανάγκη. Κάθε φορά που το παιδί ακούει την ιστορία, εστιάζει την προσοχή του σε διαφορετικά σημεία. Εξάλλου τα παιδιά χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να επεξεργαστούν τις πληροφορίες που παίρνουν

2)  Να ξεκινήσουμε να διαβάζουμε στα παιδιά από την βρεφική ηλικία. Όσο πιο νωρίς, τόσο το καλύτερο. Να διαλέγουμε βιβλία με ζωντανές χαρούμενες εικόνες

3)  Η ώρα του διαβάσματος να είναι ώρα απόλαυσης. Το διάβασμα στην αγκαλιά του μπαμπά ή της μαμάς, θα το βοηθήσει να συνδέσει το διάβασμα με όμορφες στιγμές και να ενισχύσει τη σχέση γονιού – παιδιού.

4)  Ο καλύτερος τρόπος να αγαπήσει το παιδί τα βιβλία είναι η μίμηση. Όταν βλέπει τους γονείς να διαβάζουν βιβλία καθημερινά, πολύ πιθανόν να τους μιμηθεί

5) Να αφήνουμε τα παιδιά να διαλέγουν το βιβλίο που θα αγοράσουν. Αυτό θα αυξήσει τον ενθουσιασμό τους για το διάβασμα

6)  Αν το παιδί είναι μεγάλο, τότε θα ήταν καλό να έχει επιλογή ανάμεσα από καινούργια βιβλία με σύγχρονα θέματα που αντιμετωπίζει καθημερινά

Το βιβλίο συμβάλλει στην πνευματική ανάπτυξη και στην συγκρότηση της προσωπικότητας των παιδιών. Επιπλέον, το βιβλίο μεταδίδει πολιτισμικές αξίες, διαμορφώνει ήθος, χαρακτήρα και συνείδησηΤο βιβλίο είναι γέφυρα που ενώνει τους λαούςΑλήθεια, ποιο παιδί δεν θέλει να βάλει το δικό του πετραδάκι σαυτή τη γέφυρα;

Το βιβλιοπωλείο ¨Το Βυζάντιο¨ προσφέρει ωφέλιμα βιβλία που θα αφήσουν υπέροχες αναμνήσεις στα παιδιά και θα τα συντροφεύουν σ’ όλη τους τη ζωή. Επίσης υπάρχουν βιβλία για δασκάλους και κατηχητές.

Για παραγγελίες: vizantio.com

14 Ιανουαρίου – Εορτή Αγίας Νίνας της Ισαποστόλου

Η Αγία Νίνα (ή Νίνω) γεννήθηκε στην Καππαδοκία από ευσεβείς γονείς. Συγγενεύει με τον Άγιο Γεώργιο τον Τροπαιοφόρο. Ο πατέρας της Ζαβουλών ήταν στρατιωτικός. Η μητέρα της Σωσάννα, ήταν αδελφή του Επισκόπου Ιεροσολύμων Ιουβεναλίου. Ο πατέρας της έγινε, με την συγκατάθεση της συζύγου του, μοναχός στην έρημο του Ιορδάνη. Η μητέρα της Αγίας Νίνας πήγε ως διακόνισσα στο Ναό της Αναστάσεως. Έτσι την Αγία Νίνα την παρέδωσαν στην Γερόντισσα Νιοφόρα, για να την αναθρέψει.

Όταν η Αγία Νίνα μελετούσε το Ευαγγέλιο και έφθασε στο κεφάλαιο που αναφερόταν στην σταύρωση του Χριστού, διερωτήθηκε που βρίσκεται η πορφύρα του Κυρίου. Της είπαν, κατά την παράδοση, ότι αυτή φυλασσόταν στην πόλη Μιτσχέτη της Γεωργίας. Τη μετέφερε εκεί ο ραβίνος, ο οποίος την είχε παραλάβει από το στρατιώτη που την κέρδισε στην κλήρωση κάτω από τον Σταυρό του Χριστού.

Η Αγία Νίνα με πόθο παρακάλεσε την Παναγία να την αξιώσει να πάει στην Γεωργία, για να προσκυνήσει τον χιτώνα του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού. Η Παναγία άκουσε την προσευχή της και εμφανίσθηκε στον ύπνο της. Της είπε να πάει στην Γεωργία για να κηρύξει το Ευαγγέλιο. Επίσης της πρόσφερε ένα Σταυρό από κληματόβεργες, που θα ήταν η ασπίδα προστασίας της και θα την φύλαγε. Η Αγία ξύπνησε και είδε στα χέρια της το θαυμαστό Σταυρό. Τον ασπάσθηκε, έκοψε μια κοτσίδα από τα μαλλιά της, την έπλεξε στον Σταυρό και πήγε να συναντήσει το θείο της Επίσκοπο Ιουβενάλιο, ο οποίος της έδωσε την ευχή του. Έτσι μετά από εντολή της Παναγίας, κήρυξε το Ευαγγέλιο στη Γεωργία, τον 3ο αιώνα μ.Χ. Η Αγία βρήκε τον χιτώνα του Χριστού, στον κήπο των ανακτόρων και εκεί ανήγειρε το Ναό του Αγίου Στύλου.

Η Αγία Νίνα κοιμήθηκε ειρηνικά. Ανακηρύχθηκε Αγία και Ισαπόστολος από την Εκκλησία για τις υπηρεσίες που πρόσφερε στον Χριστιανισμό. Είναι η προστάτιδα Αγία της Γεωργίας Το όνομά της (Nino στα Γεωργιανά) φέρουν οι περισσότερες γυναίκες της Γεωργίας.
Το τίμιο λείψανό της παραμένει άφθαρτο. Η μνήμη της εορτάζεται στις 14 Ιανουαρίου.

Ἀπολυτίκιον:
Ήχος πλ α’ . Τον συνάναρχον λόγον
Ως ωραίοι οι πόδες σου οι ζηλώσαντες ακολουθήσαι ταίς τρίβοις των αποστόλων Χριστού, Νίνα σκεύος Παρακλήτου παμφαέστατον’ όθεν τιμώντες σε πιστώς, Γεωργίας φρυκτωρέ φωτόλαμπρε, σε αιτούμεν’ ημών τα σκότη λιταίς σου της αγνωσίας πόρρω σκέδασον.

25 Δεκεμβρίου – Χριστούγεννα

Τα Χριστούγεννα είναι η ημέρα που η Aγία Ορθόδοξη Εκκλησία μας εορτάζει την κατά σάρκα γέννηση του Υιού του Θεού εκ της Υπεραγίας Θεοτόκου στο σπήλαιο της Βηθλεέμ της Ιουδαίας. Από τότε , αρχίζει και η εκκλησιαστική μας ιστορία. Αυτή η φανέρωση του Θεού εν σαρκί, αυτή η γέννηση του Θεού ως ανθρώπου, είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό γεγονός. Aν εξαιρέσει κανείς τον Ευαγγελισμό προς την Παρθένο Μαρία που προηγήθηκε, στην ουσία σηματοδοτεί την έναρξη της σωτηριώδους οικονομίας και των γεγονότων που οδήγησαν τον άνθρωπο στην λύτρωση από την αμαρτία και στη δυνατότητα της αναστάσεως και της θεώσεως.

Ο Θεός εφανερώθη εν σαρκί, ο Θεός Λόγος έλαβε σώμα, έγινε άνθρωπος. Και αυτό ακριβώς το Θεανθρώπινο γεγονός είναι εκείνο που εμείς εορτάζομε τα Χριστούγεννα. Το συγκεκριμένο γεγονός είναι η κατά σάρκα γέννηση του Ιησού Χριστού ως ανθρώπου.

Εκείνος που προαιώνια γεννήθηκε από τον Πατέρα ανεξήγητα, γεννιέται σήμερα από παρθένα υπερφυσικά. Το πώς, το γνωρίζει η χάρη του Αγίου Πνεύματος. Εμείς μόνο τούτο μπορούμε να πούμε: Πως αληθινή είναι και η ουράνια γέννησή του, αδιάψευστη είναι και η επίγεια. Αλήθεια είναι ότι γεννήθηκε Θεός από Θεό, αλήθεια είναι και ότι γεννήθηκε άνθρωπος από παρθένα. Στον ουρανό είναι ο μόνος που γεννήθηκε από τον Πατέρα μόνο, γιος Του μονογενής. Και στη γη είναι ο μόνος που γεννήθηκε από την Παρθένο μόνο, γιος της μονογενής.

Ἀπολυτίκιον
Ἡ γέννησίς σου Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἀνέτειλε τῷ κόσμῳ, τὸ φῶς τὸ τῆς γνώσεως· ἐν αὐτῇ γὰρ οἱ τοῖς ἄστροις λατρεύοντες, ὑπὸ ἀστέρος ἐδιδάσκοντο, σὲ προσκυνεῖν, τὸν Ἥλιον τῆς δικαιοσύνης, καὶ σὲ γινώσκειν ἐξ ὕψους ἀνατολήν, Κύριε δόξα σοι.

Κοντάκιον
Ἡ Παρθένος σήμερον, τὸν ὑπερούσιον τίκτει, καὶ ἡ γῆ τὸ Σπήλαιον, τῷ ἀπροσίτῳ προσάγει. Ἄγγελοι μετὰ Ποιμένων δοξολογοῦσι· Μάγοι δὲ, μετὰ ἀστέρος ὁδοιποροῦσι· δι᾽ ἡμᾶς γὰρ ἐγεννήθη, Παιδίον νέον, ὁ πρὸ αἰώνων Θεός.

22 Δεκεμβρίου – Εορτή Αγίας Αναστασίας

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Ρώμη στα τέλη του 3ου μ.Χ αιώνα. Ήταν κόρη αρχοντικής οικογένειας. Πατέρας της ήταν ο Πραιτέξτατος, ισχυρός προύχοντας και η μητέρα της Φλαβία ήταν χριστιανή.

Η Αναστασία βαφτίστηκε χριστιανή και ανατράφηκε από την μητέρα της. Την οδήγησε μάλιστα στον χριστιανό διδάσκαλο Χρυσόγονο, που μετά το θάνατο της μητέρας της ανέλαβε πλήρως τη διδασκαλία της. Όταν η Αναστασία έφτασε σε ώριμη ηλικία, ο πατέρας της την πίεζε να παντρευτεί τον Ρωμαίο εθνικό Πόπλιο, το οποίο και έγινε παρά τη θέλησή της. Η Αναστασία απέφυγε τον Πόπλιο σαρκικά, προφασιζόμενη ότι ήταν ασθενής, νόσο αεί προφασιζόμενη όπως αναγράφει το συναξάριο της, ενώ αυτός της κατέτρωγε την περιουσία σε ειδωλολατρικές και άσωτες εκδηλώσεις. Η Αναστασία υπέφερε πολύ, διότι δεν μπορούσε να εκπληρώσει ελεύθερα τις χριστιανικές της υποχρεώσεις.

Ο αιφνίδιος θάνατος του συζύγου της, ελευθέρωσε όλες τις δυνατότητες της Αναστασίας. Έτσι διέθετε όλα της τα πλούτη, το χρόνο, τη δράση και την αγάπη της στο να επισκέπτεται στις φυλακές τους φυλακισμένους Χριστιανούς, να τους ενισχύει και να τους ενθαρρύνει, ώστε να μην δειλιάσουν μπροστά στο μαρτύριο. Έγινε αλείπτρια, δηλαδή προπονήτρια, πολλών μαρτύρων που οφείλουν το ένδοξο μαρτυρικό τους τέλος στην ενθάρρυνση και τη στήριξη της Αναστασίας.

Στο έργο της αυτό δεν περιορίστηκε μόνο στη Ρώμη αλλά άπλωσε τη δράση της μέχρι την Ανατολή, έως την Νικομήδεια της Μικράς Ασίας, αφού διέτρεξε το Ιλλυρικό και τη Μακεδονία, όπου έδρασε κυρίως στην πόλη της Θεσσαλονίκης.

Η αγία Αναστασία φέρει το προσωνύμιο Φαρμακολύτρια για δύο λόγους:

1. Δίδει φάρμακα και θεραπεύει σωματικές και ψυχικές ασθένειες: είχε άνωθεν δύναμη να λύει και να καταστρέφει των φαρμάκων και των δηλητηρίων τα δεινά αποτελέσματα και τις ενέργειες ή διότι παρέχει η ίδια φάρμακα, για την θεραπεία ασθενειών, όπως λέγει το Μεγαλυνάριο της ακολουθίας της: “Φάρμακα προχέουσα μυστικά ψυχών και σωμάτων θεραπεύεις πάθη δεινά, ω Αναστασία, τη θεία ενεργεία, διο τας χάριτάς σου πάντες κηρύττομεν”.

2. Λύει τις φαρμακείες, δηλαδή τα μάγια: Έλαβε θεϊκή χάρη να σώζει όσους έπεσαν στα δίχτυα των φαρμακών και των φαρμακευτριών, δηλαδή των μάγων και των μαγισσών.

Η μνήμη της τιμάται στις 22 Δεκεμβρίου.

16 Δεκεμβρίου – Εορτή Αγίας Θεοφανώς

Η Αγία Θεοφανώ ήταν μια ευσεβέστατη και ενάρετη βασίλισσα, που εξυμνήθηκε πολύ από τους χρονογράφους της εποχής εκείνης, για την ευαγγελική της ζωή, τις ελεημοσύνες της και την άκρα ευσέβειά της.

Ήταν κόρη του Κωνσταντίνου του Μαρτινακίου, του Ιλλουστρίου και της Άννας. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ανατράφηκε με επιμέλεια.

Σε κατάλληλη ηλικία, ο βασιλιάς Βασίλειος ο Μακεδόνας την έδωσε για σύζυγο στον γιό του Λέοντα τον Σοφό (886 – 912 μ.Χ.), με τον οποίο για 12 χρόνια ζούσε με αφοσίωση συζυγική και αναγνωρίστηκε αμέσως από τους συγχρόνους της σαν Αγία και θαυματουργή για τα πολλά έργα αγάπης που έκανε.

Παρ’ όλο τα μεγαλεία και τον πλούτο που την πλαισίωνε, διατήρησε τη ταπεινοφροσύνη και την μετριοφροσύνη που την χαρακτήριζε πριν. Προτιμούσε να είναι απλά ντυμένη και να βρίσκεται δίπλα στους ανθρώπους που την χρειαζόντουσαν. Γι’ αυτό ντυνόταν απλά για να μην αναγνωρίζεται και με την συνοδεία δύο έμπιστων υπηρετριών της, γύρναγε στα σπίτια των φτωχών και κατατρεγμένων και πρόσφερε την βοήθειά της. Ήταν τόση η πίστη της, που αξιώθηκε να θαυματουργήσει. Όταν εγκατέλειπε η ιατρική επιστήμη κάποιον ασθενή διότι δεν μπορούσε να τον θεραπεύσει, του επανέφερε την υγεία του η Αγία με την δύναμη της ψυχής της. Παρ’ όλο τις πίκρες που δέχθηκε στη ζωή της η Αγία Θεοφανώ υμνούσε τον Κύριο με μία άσβεστη φλόγα.

Όταν πέθανε, ο σύζυγός της, έκτισε ωραιότατο ναό, κοντά στον ναό των Αγίων Αποστόλων, όπου εναποτέθηκε το τίμιο λείψανό της. Αυτό μετακόμισε ο Πατριάρχης Γεννάδιος ο Σχολάριος, στο ναό των Αγίων Αποστόλων και από’κεί αργότερα μεταφέρθηκε στο Πατριαρχείο, όπου μέχρι σήμερα σώζεται.

Ἀπολυτίκιον:
Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Προελομένη τὰ οὐράνια πόθω, Θεοφανῶ τὴν βιοτὴν διεξῆλθες, ἀγγελικῶς ἐν γῇ περιπολεύουσα ὅθεν κατηξίωσαι, οὐρανίων χαρίτων, σὺν Ἀγγέλων τόξεσι, καὶ Ἁγίων χορείαις, παριστάμενη τῷ Παμβασιλεῖ ὂν ἐκδυσώπει, εὐρεὶν ἠμᾶς ἔλεος.

16 Δεκεμβρίου – Εορτή Αγίας Αδελαϊδας

Η Αγία Αδελαϊδα γεννήθηκε το 931 και ήταν κόρη του Ροδόλφου Β’ της Βουργουνδίας και της Μπέρτα της Σουαβίας.

Σε ηλικία δύο ετών ο πατέρας της την υποσχέθηκε νύφη στο Λοθάριο της Προβηγκίας τον οποίο η Αδελαΐδα παντρεύτηκε σε ηλικία δεκαέξι ετών. Από το γάμο τους απέκτησαν μια κόρη την Έμμα αλλά ύστερα από τρία χρόνια ο Λοθάριος πεθαίνει. Ύποπτος για το θάνατο του Λοθάριου θεωρήθηκε ο Βερεγγάριος ο οποίος μάλιστα φυλάκισε την Αδελαΐδα σε ένα κάστρο. Για άγνωστο λόγο κατάφερε να ελευθερωθεί από τη φυλακή της και βρήκε καταφύγιο στον Όθωνα της Γερμανίας με τον οποίο σύναψε γάμο τα Χριστούγεννα του 951 στην Παβία της Ιταλίας.

Η Αδελαΐδα ήταν μόλις είκοσι ετών, παρά την ηλικία της όμως ήταν πολύ δυναμική και ευφυέστατη και ανέλαβε άμεσα δράση για τα ζητήματα του κράτους.

Φαίνεται ότι η Αδελαΐδα ήταν πολύ αγαπητή στον κόσμο. Ο γάμος της, από τον οποίο γεννήθηκαν πέντε παιδιά, διήρκησε είκοσι δύο χρόνια. Όταν ο Όθωνας Α’ πέθανε, η Αδελαΐδα έπρεπε να αντιμετωπίσει μια νέα ένταση και στο κράτος και στην οικογένεια της.

Δέκα χρόνια αργότερα πεθαίνει ξαφνικά ο Όθωνας. Έτσι η Αδελαΐδα επανήλθε αυτή τη φορά κρατώντας στα χέρια της εξουσία που παρόμοια δεν είχε αποκτήσει ποτέ μέχρι τότε.

Η εξηντάχρονη αυτοκράτειρα εξουσίασε την αυτοκρατορία με περισσή σοφία τρέφοντας πάντοτε μια μεγάλη επιθυμία για ειρήνη. Μερίμνησε για τους φτωχούς πολίτες και ανακαίνισε πολλά ανδρικά και γυναικεία μοναστήρια. Προς το τέλος της ζωής της αποτραβήχτηκε σε ένα μοναστήρι Βενεδικτίνων κοντά στο Στρασβούργο όπου πέθανε εν ειρήνη στις 16 Δεκεμβρίου του έτους 999.

Ανακηρύχθηκε Αγία από την Εκκλησία λόγω του σημαντικού έργου της για την εκκλησιαστική μεταρρύθμιση, τον εκχριστιανισμό των Σλάβων και την ανάπτυξη του θρησκευτικού πολιτισμού της Ευρώπης.

15 Δεκεμβρίου – Εορτή Αγίου Ελευθερίου

Ο Άγιος Ελευθέριος γεννήθηκε τον 2o αιώνα μ.Χ. στην Ελλάδα από πλούσιους γονείς. Ορφανός από πατέρα, ανατράφηκε σύμφωνα με τις επιταγές του Ευαγγελίου από την ευσεβέστατη και φιλάνθρωπη μητέρα του, Ανθία η οποία έγινε χριστιανή ακούοντας το κήρυγμα από μαθητές του Αποστόλου Παύλου.

Διακαής πόθος της Ανθίας ήταν να επισκεφτεί τη Ρώμη, που τα χώματά της είχαν βαφτεί με το αίμα των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου. Κάποτε, λοιπόν, αποφάσισε και πήγε. Μαζί πήρε και το νεαρό γιό της Ελευθέριο. Ο επίσκοπος Ρώμης Ανίκητος  όταν είδε τον Ελευθέριο εκτιμώντας την πολλή νοημοσύνη του, τη θερμή πίστη και το αγνό ήθος του, τον έλαβε υπό την προστασία του.

Σε ηλικία 15 ετών χειροτονήθηκε από τον επίσκοπο Ρώμης Ανίκητο, διάκονος και έπειτα από τρία χρόνια χειροτονήθηκε ιερέας. Από τη θέση αυτή ο Ελευθέριος αγωνίστηκε με ζήλο για τη διδαχή του ποιμνίου του, και σε έργα φιλανθρωπίας. Αργότερα και σε ηλικία  20 ετών έγινε επίσκοπος της σημερινής Αλβανίας με έδρα την Αυλώνα.

Η χειροτονία του Αγίου Ελευθερίου, όπως γράφει κάποιος βιογράφος του, έγινε «κατ’ οικονομίαν» Θεού, λόγω των μεγάλων αρετών και της σοφίας του με την οποία προσείλκυε στον Χριστό τους ειδωλολάτρες.  Η γλυκύτητα του λόγου του, που επιβεβαιωνόταν με τα πολλά θαύματά του, έκανε αυτούς που βρίσκονταν στην πλάνη να ασπαστούν την χριστιανική αλήθεια.

Η φήμη της αρετής του Αγίου Ελευθερίου ήταν τόσο μεγάλη που έφτασε μέχρι τη Βρεττανία. Έτσι, ο βασιλιάς της, Λούκιος, έγραψε επιστολή στον Ελευθέριο και του δήλωνε ότι αυτός και ο λαός του επιθυμούσαν να γίνουν χριστιανοί. Ο Ελευθέριος αμέσως ανταποκρίθηκε, στέλνοντας δύο εκπαιδευμένους στην πίστη άνδρες, που κατήχησαν και βάπτισαν χριστιανούς τον Λούκιο με το λαό του.

Όταν ο Σεπτίμιος Σεβήρος πληροφορήθηκε την χριστιανική δράση του Ελευθερίου διέταξε την σύλληψή του. Έπειτα από πολλά βασανιστήρια ο Ελευθέριος οδηγήθηκε από τους ειδωλολάτρες στην αρένα της Ρώμης. Τα άγρια ζώα όμως δεν τον άγγιξαν, γι’ αυτό και αποκεφαλίσθηκε μαζί με την μητέρα του.

Έτσι ο Άγιος Ελευθέριος πέρασε «εἰς τήν ἐλευθερίαν τῆς δόξης τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ» .

Ο Άγιος Ελευθέριος θεωρείται βοηθός των εγκύων γυναικών. Τους δίνει «καλή λευτεριά». Πολλές γυναίκες επικαλούνται τη βοήθεια του και ακουμπούν το εικονισματάκι του Αγίου πάνω τους . Δηλαδή, φροντίζει τις έγκυες γυναίκες που καταφεύγουν στο ναό του δίνοντας τους ελευθερία.

Ἀπολυτίκιον:
Ἦχος πλ. α’. Τόν συνάναρχον λόγον.
Φερωνύμῳ σου κλήσει καλλωπιζόμενος, ἐλευθερίαν παρέχεις καί ἀπολύτρωσιν, τοῖς προσκάμνουσι δεινῶς, ποικίλας θλίψεσιν, Ἐλευθέριε σοφέ, ἱερῶν καλλονή, Μαρτύρων ἡ ὡραιότης· διό μή παύσῃ βραβεύων, ἀναψυχήν τοῖς σέ γαιρέρουσι.