30 Ιανουαρίου – Εορτή 3 Ιεραρχών

Τρείς Ιεράρχες , τρείς επιφανείς Άγιοι και Θεολόγοι. Βασίλειος ο Μέγας, Ιωάννης ο Χρυσόστομος, Γρηγόριος ο Θεολόγος.
Ο Άγιος Βασίλειος (Καισαρείας) , θεωρείται πατέρας της εκκλησίας και ένας εκ των μεγαλυτέρων θεολόγων της ορθόδοξης εκκλησίας. Σ΄αυτόν αποδίδεται η ‘‘Θεία Λειτουργία” του Μεγάλου Βασιλείου. Η συμβολή του στην ανάπτυξη των γραμμάτων και της φιλανθρωπίας του , τον κατέστησαν ως μία απο τις μεγαλύτερες μορφές της Χριστιανικής Παράδοσης.
Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος  όταν μιλούσε , η γλώσσα του  ” έσταζε μέλι ” καθώς ήταν ρήτορας δυνατός. Αφιέρωσε τη ζωή του στην ανάπτυξη της φιλανθρωπίας . ‘Ηταν επίσης υπόδειγμα ασκητή . Ασκούσε σκληρή κριτική στους Αυτοκράτορες οι οποίοι τελικά τον καταδίκασαν και τον εξόρισαν. ‘Ομως η φήμη του ήταν μεγαλύτερη αφού θεωρείται απο όλες τις Χριστιανικές ομολογίες , Άγιος .
Ο Γρηγόριος γνωστός και με το προσωνύμιο “Θεολόγος”, ήταν οπαδός των γραμμάτων φανατικός. Επιθυμούσε να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ ελληνόφωνων και λατινόφωνων θεολόγων. Η επιρροή του στην Τριαδική του θεολογία θεωρείται τόσο σημαντική που έγινε γνωστός ως ”Τριαδικός Θεολόγος”.
Οι τρεις Ιεράρχες πρόσφεραν τεράστια πνευματικά ωφέλη στους Έλληνες Χριστιανούς Ορθοδόξους μέσω των κειμένων και της διδασκαλίας τους.  Η συμβολή τους στην σύνδεση του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να καθιερωθεί η 3οη Ιανουαρίου ως εορτή των Ελληνικών Γραμμάτων.
Απολυτίκιο:
Τούς Τρεῖς Μεγίστους Φωστῆρας τῆς Τρισηλίου Θεότητος,
τούς τήν οἰκουμένην ἀκτῖσι δογμάτων θείων πυρσεύσαντας,
τούς μελιῤῥύτους ποταμούς τῆς σοφίας,
τούς τήν κτίσιν πᾶσαν θεογνωσίας νάμασι καταρδεύσαντας,
Βασίλειον τόν Μέγαν, καί τόν Θεολόγον Γρηγόριον,
σύν τῷ κλεινῷ Ἰωάννη, τῷ τήν γλῶτταν Χρυσοῤῥήμονι,
πάντες οἱ τῶν λόγων αὐτῶν ἐρασταί, συνελθόντες ὕμνοις τιμήσωμεν·
αὐτοί γάρ τῇ Τριάδι, ὑπέρ ὑμῶν ἀεί πρεσβεύουσιν.

Φιλαναγνωσία στα παιδιά -Η χαρά της ανάγνωσης βιβλίων

Στις 30 Ιανουαρίου είναι η γιορτή των τριών Ιεραρχών, η γιορτή των γραμμάτων, η γιορτή των βιβλίων. Τα τελευταία χρόνια έχει δυστυχώς παρατηρηθεί μείωση των παιδιών που διαβάζουν βιβλία. Τα παιδιά μας καθημερινά βομβαρδίζονται από αμέτρητες πληροφορίες μέσω διαδικτύου και ξεχνούν την χαρά που μπορεί να τους προσφέρει η ανάγνωση ενός παιδικού βιβλίου. Υποχρέωση των γονιών είναι να βοηθήσουν τα παιδιά να ανακαλύψουν τη χαρά της ανάγνωσης. Η φιλαναγνωσία καλλιεργείται από πολύ μικρές ηλικίες. Από την βρεφική ηλικία το παιδί αντιλαμβάνεται το βιβλίο ως ένα παιχνίδι. Η πρώτη προσέγγιση του παιδιού με το βιβλίο θα ήταν καλό να γίνει μέσω εικονογραφημένων παραμυθιών. Τα παιδιά ακούγοντας καταρχήν παραμύθια και αργότερα διαβάζοντας τα , ασκούνται γλωσσικά, εμπλουτίζουν το λεξιλόγιο τους, ακονίζουν το μυαλό τους, μαθαίνουν να επικοινωνούν με τον εαυτό τους και με τους άλλους

Υπάρχουν κάποια χαρακτηριστικά σημεία όπου οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά τους να απολαμβάνουν τη χαρά του διαβάσματος

1)  Συχνά τα παιδιά μας ζητούν να διαβάσουμε δεύτερη και τρίτη φορά ένα βιβλίο. Μπορεί για μας να είναι αρκετά βαρετό αλλά για τα παιδιά είναι μια πολύ συχνή ανάγκη. Κάθε φορά που το παιδί ακούει την ιστορία, εστιάζει την προσοχή του σε διαφορετικά σημεία. Εξάλλου τα παιδιά χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να επεξεργαστούν τις πληροφορίες που παίρνουν

2)  Να ξεκινήσουμε να διαβάζουμε στα παιδιά από την βρεφική ηλικία. Όσο πιο νωρίς, τόσο το καλύτερο. Να διαλέγουμε βιβλία με ζωντανές χαρούμενες εικόνες

3)  Η ώρα του διαβάσματος να είναι ώρα απόλαυσης. Το διάβασμα στην αγκαλιά του μπαμπά ή της μαμάς, θα το βοηθήσει να συνδέσει το διάβασμα με όμορφες στιγμές και να ενισχύσει τη σχέση γονιού – παιδιού.

4)  Ο καλύτερος τρόπος να αγαπήσει το παιδί τα βιβλία είναι η μίμηση. Όταν βλέπει τους γονείς να διαβάζουν βιβλία καθημερινά, πολύ πιθανόν να τους μιμηθεί

5) Να αφήνουμε τα παιδιά να διαλέγουν το βιβλίο που θα αγοράσουν. Αυτό θα αυξήσει τον ενθουσιασμό τους για το διάβασμα

6)  Αν το παιδί είναι μεγάλο, τότε θα ήταν καλό να έχει επιλογή ανάμεσα από καινούργια βιβλία με σύγχρονα θέματα που αντιμετωπίζει καθημερινά

Το βιβλίο συμβάλλει στην πνευματική ανάπτυξη και στην συγκρότηση της προσωπικότητας των παιδιών. Επιπλέον, το βιβλίο μεταδίδει πολιτισμικές αξίες, διαμορφώνει ήθος, χαρακτήρα και συνείδησηΤο βιβλίο είναι γέφυρα που ενώνει τους λαούςΑλήθεια, ποιο παιδί δεν θέλει να βάλει το δικό του πετραδάκι σαυτή τη γέφυρα;

Το βιβλιοπωλείο ¨Το Βυζάντιο¨ προσφέρει ωφέλιμα βιβλία που θα αφήσουν υπέροχες αναμνήσεις στα παιδιά και θα τα συντροφεύουν σ’ όλη τους τη ζωή. Επίσης υπάρχουν βιβλία για δασκάλους και κατηχητές.

Για παραγγελίες: vizantio.com

14 Ιανουαρίου – Εορτή Αγίας Νίνας της Ισαποστόλου

Η Αγία Νίνα (ή Νίνω) γεννήθηκε στην Καππαδοκία από ευσεβείς γονείς. Συγγενεύει με τον Άγιο Γεώργιο τον Τροπαιοφόρο. Ο πατέρας της Ζαβουλών ήταν στρατιωτικός. Η μητέρα της Σωσάννα, ήταν αδελφή του Επισκόπου Ιεροσολύμων Ιουβεναλίου. Ο πατέρας της έγινε, με την συγκατάθεση της συζύγου του, μοναχός στην έρημο του Ιορδάνη. Η μητέρα της Αγίας Νίνας πήγε ως διακόνισσα στο Ναό της Αναστάσεως. Έτσι την Αγία Νίνα την παρέδωσαν στην Γερόντισσα Νιοφόρα, για να την αναθρέψει.

Όταν η Αγία Νίνα μελετούσε το Ευαγγέλιο και έφθασε στο κεφάλαιο που αναφερόταν στην σταύρωση του Χριστού, διερωτήθηκε που βρίσκεται η πορφύρα του Κυρίου. Της είπαν, κατά την παράδοση, ότι αυτή φυλασσόταν στην πόλη Μιτσχέτη της Γεωργίας. Τη μετέφερε εκεί ο ραβίνος, ο οποίος την είχε παραλάβει από το στρατιώτη που την κέρδισε στην κλήρωση κάτω από τον Σταυρό του Χριστού.

Η Αγία Νίνα με πόθο παρακάλεσε την Παναγία να την αξιώσει να πάει στην Γεωργία, για να προσκυνήσει τον χιτώνα του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού. Η Παναγία άκουσε την προσευχή της και εμφανίσθηκε στον ύπνο της. Της είπε να πάει στην Γεωργία για να κηρύξει το Ευαγγέλιο. Επίσης της πρόσφερε ένα Σταυρό από κληματόβεργες, που θα ήταν η ασπίδα προστασίας της και θα την φύλαγε. Η Αγία ξύπνησε και είδε στα χέρια της το θαυμαστό Σταυρό. Τον ασπάσθηκε, έκοψε μια κοτσίδα από τα μαλλιά της, την έπλεξε στον Σταυρό και πήγε να συναντήσει το θείο της Επίσκοπο Ιουβενάλιο, ο οποίος της έδωσε την ευχή του. Έτσι μετά από εντολή της Παναγίας, κήρυξε το Ευαγγέλιο στη Γεωργία, τον 3ο αιώνα μ.Χ. Η Αγία βρήκε τον χιτώνα του Χριστού, στον κήπο των ανακτόρων και εκεί ανήγειρε το Ναό του Αγίου Στύλου.

Η Αγία Νίνα κοιμήθηκε ειρηνικά. Ανακηρύχθηκε Αγία και Ισαπόστολος από την Εκκλησία για τις υπηρεσίες που πρόσφερε στον Χριστιανισμό. Είναι η προστάτιδα Αγία της Γεωργίας Το όνομά της (Nino στα Γεωργιανά) φέρουν οι περισσότερες γυναίκες της Γεωργίας.
Το τίμιο λείψανό της παραμένει άφθαρτο. Η μνήμη της εορτάζεται στις 14 Ιανουαρίου.

Ἀπολυτίκιον:
Ήχος πλ α’ . Τον συνάναρχον λόγον
Ως ωραίοι οι πόδες σου οι ζηλώσαντες ακολουθήσαι ταίς τρίβοις των αποστόλων Χριστού, Νίνα σκεύος Παρακλήτου παμφαέστατον’ όθεν τιμώντες σε πιστώς, Γεωργίας φρυκτωρέ φωτόλαμπρε, σε αιτούμεν’ ημών τα σκότη λιταίς σου της αγνωσίας πόρρω σκέδασον.

22 Δεκεμβρίου – Εορτή Αγίας Αναστασίας

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Ρώμη στα τέλη του 3ου μ.Χ αιώνα. Ήταν κόρη αρχοντικής οικογένειας. Πατέρας της ήταν ο Πραιτέξτατος, ισχυρός προύχοντας και η μητέρα της Φλαβία ήταν χριστιανή.

Η Αναστασία βαφτίστηκε χριστιανή και ανατράφηκε από την μητέρα της. Την οδήγησε μάλιστα στον χριστιανό διδάσκαλο Χρυσόγονο, που μετά το θάνατο της μητέρας της ανέλαβε πλήρως τη διδασκαλία της. Όταν η Αναστασία έφτασε σε ώριμη ηλικία, ο πατέρας της την πίεζε να παντρευτεί τον Ρωμαίο εθνικό Πόπλιο, το οποίο και έγινε παρά τη θέλησή της. Η Αναστασία απέφυγε τον Πόπλιο σαρκικά, προφασιζόμενη ότι ήταν ασθενής, νόσο αεί προφασιζόμενη όπως αναγράφει το συναξάριο της, ενώ αυτός της κατέτρωγε την περιουσία σε ειδωλολατρικές και άσωτες εκδηλώσεις. Η Αναστασία υπέφερε πολύ, διότι δεν μπορούσε να εκπληρώσει ελεύθερα τις χριστιανικές της υποχρεώσεις.

Ο αιφνίδιος θάνατος του συζύγου της, ελευθέρωσε όλες τις δυνατότητες της Αναστασίας. Έτσι διέθετε όλα της τα πλούτη, το χρόνο, τη δράση και την αγάπη της στο να επισκέπτεται στις φυλακές τους φυλακισμένους Χριστιανούς, να τους ενισχύει και να τους ενθαρρύνει, ώστε να μην δειλιάσουν μπροστά στο μαρτύριο. Έγινε αλείπτρια, δηλαδή προπονήτρια, πολλών μαρτύρων που οφείλουν το ένδοξο μαρτυρικό τους τέλος στην ενθάρρυνση και τη στήριξη της Αναστασίας.

Στο έργο της αυτό δεν περιορίστηκε μόνο στη Ρώμη αλλά άπλωσε τη δράση της μέχρι την Ανατολή, έως την Νικομήδεια της Μικράς Ασίας, αφού διέτρεξε το Ιλλυρικό και τη Μακεδονία, όπου έδρασε κυρίως στην πόλη της Θεσσαλονίκης.

Η αγία Αναστασία φέρει το προσωνύμιο Φαρμακολύτρια για δύο λόγους:

1. Δίδει φάρμακα και θεραπεύει σωματικές και ψυχικές ασθένειες: είχε άνωθεν δύναμη να λύει και να καταστρέφει των φαρμάκων και των δηλητηρίων τα δεινά αποτελέσματα και τις ενέργειες ή διότι παρέχει η ίδια φάρμακα, για την θεραπεία ασθενειών, όπως λέγει το Μεγαλυνάριο της ακολουθίας της: “Φάρμακα προχέουσα μυστικά ψυχών και σωμάτων θεραπεύεις πάθη δεινά, ω Αναστασία, τη θεία ενεργεία, διο τας χάριτάς σου πάντες κηρύττομεν”.

2. Λύει τις φαρμακείες, δηλαδή τα μάγια: Έλαβε θεϊκή χάρη να σώζει όσους έπεσαν στα δίχτυα των φαρμακών και των φαρμακευτριών, δηλαδή των μάγων και των μαγισσών.

Η μνήμη της τιμάται στις 22 Δεκεμβρίου.

16 Δεκεμβρίου – Εορτή Αγίας Θεοφανώς

Η Αγία Θεοφανώ ήταν μια ευσεβέστατη και ενάρετη βασίλισσα, που εξυμνήθηκε πολύ από τους χρονογράφους της εποχής εκείνης, για την ευαγγελική της ζωή, τις ελεημοσύνες της και την άκρα ευσέβειά της.

Ήταν κόρη του Κωνσταντίνου του Μαρτινακίου, του Ιλλουστρίου και της Άννας. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ανατράφηκε με επιμέλεια.

Σε κατάλληλη ηλικία, ο βασιλιάς Βασίλειος ο Μακεδόνας την έδωσε για σύζυγο στον γιό του Λέοντα τον Σοφό (886 – 912 μ.Χ.), με τον οποίο για 12 χρόνια ζούσε με αφοσίωση συζυγική και αναγνωρίστηκε αμέσως από τους συγχρόνους της σαν Αγία και θαυματουργή για τα πολλά έργα αγάπης που έκανε.

Παρ’ όλο τα μεγαλεία και τον πλούτο που την πλαισίωνε, διατήρησε τη ταπεινοφροσύνη και την μετριοφροσύνη που την χαρακτήριζε πριν. Προτιμούσε να είναι απλά ντυμένη και να βρίσκεται δίπλα στους ανθρώπους που την χρειαζόντουσαν. Γι’ αυτό ντυνόταν απλά για να μην αναγνωρίζεται και με την συνοδεία δύο έμπιστων υπηρετριών της, γύρναγε στα σπίτια των φτωχών και κατατρεγμένων και πρόσφερε την βοήθειά της. Ήταν τόση η πίστη της, που αξιώθηκε να θαυματουργήσει. Όταν εγκατέλειπε η ιατρική επιστήμη κάποιον ασθενή διότι δεν μπορούσε να τον θεραπεύσει, του επανέφερε την υγεία του η Αγία με την δύναμη της ψυχής της. Παρ’ όλο τις πίκρες που δέχθηκε στη ζωή της η Αγία Θεοφανώ υμνούσε τον Κύριο με μία άσβεστη φλόγα.

Όταν πέθανε, ο σύζυγός της, έκτισε ωραιότατο ναό, κοντά στον ναό των Αγίων Αποστόλων, όπου εναποτέθηκε το τίμιο λείψανό της. Αυτό μετακόμισε ο Πατριάρχης Γεννάδιος ο Σχολάριος, στο ναό των Αγίων Αποστόλων και από’κεί αργότερα μεταφέρθηκε στο Πατριαρχείο, όπου μέχρι σήμερα σώζεται.

Ἀπολυτίκιον:
Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Προελομένη τὰ οὐράνια πόθω, Θεοφανῶ τὴν βιοτὴν διεξῆλθες, ἀγγελικῶς ἐν γῇ περιπολεύουσα ὅθεν κατηξίωσαι, οὐρανίων χαρίτων, σὺν Ἀγγέλων τόξεσι, καὶ Ἁγίων χορείαις, παριστάμενη τῷ Παμβασιλεῖ ὂν ἐκδυσώπει, εὐρεὶν ἠμᾶς ἔλεος.

6 Δεκεμβρίου – Εορτή Αγίου Νικολάου

Ο Άγιος Νικόλαος γεννήθηκε στα Πάταρα της Λυκίας τον 3ο αιώνα μ.Χ. από ευσεβείς και εύπορους γονείς και είχε σπουδαία μόρφωση. Όταν οι γονείς του πέθαναν, είχε μείνει κληρονόμος μίας μεγάλης περιουσίας την οποία χάρισε στους φτωχούς.
Αφιερώθηκε στα θεία και έγινε Ιερέας πολύ νωρίς. Αργότερα έγινε Ηγούμενος της Μονής Σιών στα Μύρα της Λυκίας. Μετά τον θάνατο του Αρχιεπισκόπου, με θεϊκή αποκάλυψη αναγόρευσαν Αρχιεπίσκοπο τον Νικόλαο. Από τη θέση αυτή ανέπτυξε έντονη δράση στηρίζοντας φτωχούς και άπορους ιδρύοντας νοσοκομεία και φιλανθρωπικά ιδρύματα.
Κατά τους διωγμούς υπέστη βασανιστήρια αλλά όταν ανήλθε στο θρόνο ο Μέγας Κωνσταντίνος ελευθέρωσε όλους τους Χριστιανούς και ο Νικόλαος ανήλθε ξανά στον Αρχιεπισκοπικό θρόνο. Ο Άγιος Νικόλαος έλαβε μέρος στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο, όπου ξεχώρισε για τη σοφία και το ήθος του. Ήταν προικισμένος με το χάρισμα της θαυματουργίας. Έσωσε πολλούς ανθρώπους όταν ήταν εν ζωή αλλά και μετά το θάνατο του. Ο Άγιος Νικόλαος τιμάται ιδιαίτερα από τους ανθρώπους της θάλασσας. Είναι προστάτης των ναυτικών, του Πολεμικού και του Εμπορικού Ναυτικού.
Αποδήμησε στις 6 Δεκεμβρίου το 343. Μετά τον θάνατο του ονομάστηκε Μυροβλήτης αφού τα λείψανα του αναβλύζουν Άγιο Μύρο.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’.
Κανόνα πίστεως καὶ εἰκόνα πραότητος, ἐγκρατείας Διδάσκαλον, ἀνέδειξέ σε τῇ ποίμνῃ σου, ἡ τῶν πραγμάτων ἀλήθεια· διὰ τοῦτο ἐκτήσω τῇ ταπεινώσει τὰ ὑψηλά, τῇ πτωχείᾳ τὰ πλούσια. Πάτερ Ἱεράρχα Νικόλαε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

27 Οκτωβρίου – Εορτή Αγίου Νέστωρος

Ο Άγιος Νέστωρας έζησε τα χρόνια του Μαξιμιανού Αυτοκράτορα στη Θεσσαλονίκη και ήταν φίλος του Αγίου Δημητρίου.

Γνωστός από την εμπλοκή του με τον γιγαντόσωμο παλαιστή Λυαίο ενώπιον του Αυτοκράτορα. Θαύμαζε τα θαύματα του Αγίου Δημητρίου. Έτσι πριν αρχίσει να παλεύει με τον Λυαίο , πήρε Ευλογία από τον Άγιο Δημήτριο, ο οποίος του είπε ότι θα νικήσει τον Λυαίο αλλά θα μαρτυρήσει για τον Κύριο. Ο νεαρός Νέστωρας τότε με θάρρος αναφώνησε : ‘‘ Θεέ του Δημητρίου βοήθει μοι”. Ανέβηκε στην αρένα με τόλμη και θανάτωσε τον Λυαίο με μαχαίρι. Το πλήθος έμεινε έκπληκτο το ίδιο και ο Αυτοκράτορας. Ο Μαξιμιανός διέταξε αμέσως το θάνατο με λόγχη και του νεαρού Νέστωρα αλλά και του Δημήτριου αφού η νίκη αυτή θεωρήθηκε νίκη του Χριστιανισμού εναντίον της ειδωλολατρίας.

Η ακλόνητη πίστη του Νέστωρα μας διδάσκει σε κάθε μας δοκιμασία να αναφωνούμε: «Κύριος ἐμοὶ βοηθός, καὶ οὐ φοβηθήσομαι τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος;» (Ψαλμός νε’ 5). Δηλαδή: Ο Κύριος είναι βοηθός μου και δε θα φοβηθώ. Τι θα μου κάνει οποιοσδήποτε άνθρωπος;

Η μνήμη του Αγίου Νέστωρα τιμάται στις 27 Οκτωβρίου.

Απολυτίκιον:
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Ἀθλητὴς εὐσεβείας ἀκαταγώνιστος, ὡς κοινωνὸς καὶ συνήθης τοῦ Δημητρίου ὀφθεῖς, ἠγωνίσω ἀνδρικῶς Νέστωρ μακάριε, τὴ θεϊκὴ γὰρ ἀρωγή, τὸν Λυαῖον καθελῶν, ὡς ἄμωμον ἱερεῖον, σφαγιασθεὶς προσηνέχθης, τῷ Ἀθλοθέτῃ καὶ Θεῶ ἠμῶν.